تاثیر فناوری اطلاعات بر فرصت های برابر آموزشی در استان مازندران- قسمت ۱۰

فایل های دانشگاهی

به طور کلی، در محیط یادگیری سازنده گرا معلّمان نقش تسهیل گر را ایفا می کنند و دانش آموزان را به رشد فکری تشویق می کنند، دانش آموزان از دانش قبلی شان استفاده می کنند و در ضمنِ رشد فهم شان نسبت به موضوعات علمی جدید، عمیقاً روی نظرات دانش آموزان دیگر می اندیشند. لذا، طبق شواهد فلسفی و تربیتی می توان نتیجه گرفت که طراحی محیط های یادگیری طبق اصول و مفروضه های رویکرد سازنده گرایی بستر مناسبی برای رشد همه جانبه یادگیرندگان و آماده سازی آنها برای مقابله با چالش های زندگی امروزی مهیا می سازد.
۲-۱-۸-۵-۱-مبانی سازنده گرایی
به عقیده سازنده گرایان، یادگیرندگان واقعیت خویش را می سازند یا حداقل آن را مبتنی بر ادارک و تجربیات خود تفسیر می کنند. بنابراین دانش شخصی تابع تجربیات پیشین، ساختارهای ذهن و اعتقادات شخصی است که برای تفسیر اشیاء و وقایع مورد استفاده قرار می گیرد. آنچه یک شخص می داند در ادارک ازتجربیات فیزیکی و اجتماعی که به وسیله ذهن فهمیده می شود، ریشه دارد.
 تصویر درباره جامعه شناسی و علوم اجتماعی
اگر هر فرد دیدگاه خودش را دباره واقعیت داشته باشد، ما چگونه می توانین به عنوان افراد یک جامعه با یکدیگر ارتباط برقرار کنیم و یا همزیستی کنیم؟ جوناسون این موضوع را در مقاله تکنولوژی فکر، به سوی ارتباط طراحی یک الگوی طراحی سازنده گرا مورد بحث قرار می دهد :” شاید شایعترین استنباط نادرست از سازنده گرایی این باشد که هر یک از مایک واقعیت بی همتا را می سازیم ، که آن واقعیت فقط در ذهن داننده است که این بدون شک به آنارشیسم ذهنی منجر می شود” (شیخی، ۱۳۸۱: ۶۷). اگر نظریه های فلسفی و روان شناختی گذشته جستجو شود، ریشه های سازنده گرایی را در نوشته های افرادی مانند برونر، الریک نایسر، کانت، کوهن، دیویی و هابرماس می توان یافت. بیشترین تاثیر در کار پیاژه بود که به وسیله فون گلاسرزفیلد تفسیر و توسعه یافت (همان).
۲-۱-۸-۵-۲-مفروضات سازنده گرایی
۱-دانش از تجربه ساخته می شود.
۲-یادگیری فرایند تفسیر شخصی از جهان است.
۳-یادگیری فرایندی فعال است که با ایجاد معنی مبتنی بر تجربه توسعه می یابد.
۴-یادگیری باید در محیطی واقعی باشد و با تکلیف در هم تنیده شود نه اینکه فعالیت مجزا باشد (امریل، ۱۹۹۷ به نقل از اردهائی و همکاران، ۱۳۹۱).
۲-۱-۸-۵-۳-سازنده گرایی و طراحی آموزشی
پیشرفت های تکنولوژی سال های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ طراحان را قادر ساخت به رویکردی سازنده گرایانه تر از تدریس روی آورند. یکی از ابزارهای مفید برای طراحان اینترنت و ابر رسانه هاست. زیرا امکان طراحی شاخه ای را به جای قالب خطی از تدریس می دهد. هایپرلینکس به یادگیرندگان اجازه کنترل می دهد که این امر برای یادگیری سازنده گرایی حیاتی است. به هر حال این نگرانی وجود دارد که یادگیرنده تازه کار در دنیار ابررسانه گم شود. برای اشاره به این نگرانی جوناسون و مک آلیس خاطر نشان کرده اند که کسب دانش اولیه مستلزم انواع گوناگون یادگیری است و این کسب دانش اولیه ممکن است به وسیله تدریس سنتی با پیامدهای یادگیری از قبل تعیین شده، تعامل آموزشی متوالی و ارزشیابی ملاک مدار به خدمت گرفته شود در حالیکه مرحله دوم پیشرفته ی کسب دانش، مورد درخواست محیط سازنده گرا می باشد.
۲-۱-۸-۵-۴-نقش زبان در یادگیری دانش
زبان مبنایی بوم شناسی دارد که شیوه های رشد مفهومی و مفهومی فردی را شکل می دهد. علاوه بر این استدلال ویگوتسکی مبنی بر اینکه زبان واسطه و میانجی تفکر سطح بالاست، مورد چالش مربیانی قرار گرفته است که نقش حیاتی زبان را در فرایند یاددهی-یادگیری مورد بررسی مجدد قرار داده اند. بر اساس نظریه ویگوتسکی، زبان به عنوان یک ابزار روان شناختی ایفای نقش می کند که تغییر اساسی را در کارکرد ذهن موجب می شود. در بین کارکردهای زبان آنهایی که به کارکرد ذهنی زبان مربوط هستند برای مربیان خصوصا مربیان ریاضی و علوم، بینش وسیعی مهیا کرده اند. ویگوتسکی اعتقاد دارد که گفتار نه تنها به عنوان شیوه ای برای ارتباط کودکان می باشد بلکه برای یادگیری مستقیم فعال خدمت می کند (شیخی، ۱۳۸۱: ۶۸).
گفتار کودک همانند نقش عمل در رسیدن به هدف مهم است. کودکان نه تنها درباره آنچه انجام می دهند سخن می گویند، بلکه گفتار و عمل آن بخشی از کارکرد روان شناختی است که به سوی راه حل مساله جهت داده شده است.
سازنده گرایی که به نقش زبان در یادگیری تاکید می کند، در تعامل رفتارگرایی بر زبان به عنوان محرکی تاکید می ورزد که راهبردهای تدریس مربیان را به سوی کاربرد زبان به عنوان ابزاری در فرایندهای ساخت معنی دانش آموزان تغییر داده است (همان).
۲-۱-۸-۵-۵-سازنده گرایی اجتماعی
کار ویگوتسکی مبنایی را برای سازنده گرایی اجتماعی در محیط های تربیتی شکل داده است. به ویژه تاکید او بر نقش دیگران یا زمینه اجتماعی در یادگیری، مربیان را وادار کرده است تا حوزه یادگیری به عنوان فرایند فردی را مورد بازنگری قرار دهند.
بر اساس نظر ویگوتسکی، با کمک دیگران درون دنیای فرد فهمیده می شود. این فعل و انفعال پیوسته بین فرد و دیگران به وسیله ویگوتسکی تحت عنوان دامنه تقریبی رشد توصیف شده است. بنابر تعریف وی دامنه تقریبی رشد توانایی عقلانی فرد است که موجب پیشرفت وی می شود. طی این فرایند یک فرد به وسیله همسال تواناتر یا بزرگسال دیگر جهت داده می شود. برای سازنده گرایان اجتماعی، فرایند دانستن، ریشه درتعامل اجتماعی دارد. یعنی اینکه دانش فرد از جهان-که به تجربیات شخصی او محدود گردیده است-از طریق تعامل با دیگران میانجی می شود. بنابراین دانش هرگز منفعلانه به دست نمی آید زیرا نو وتازگی فقط از طریق جذب ساختار شناختی به موضوع تجربه شده ای که قبلا وجود داشته است، حاصل می شود. در واقع یک تجربه تازه و نو درک نمی شود، مگر آنکه آشفتگی نسبی را در نتیجه مورد انتظار ایجاد کند. فقط در چنین شرایطی ممکن است تجربه به انطباق منجر شود و بنابراین ساختار مفهومی بدیع مجددا یک تعامل نسبی را اییجاد می کند. تاکید بر این نکته ضروری است که تکراری ترین منبع پریشانی برای موضوع شناختی رشد کننده تعامل با دیگران است (شیخی، ۱۳۸۱: ۶۹).
بنابراین به طور کلی، در رویکرد اجتماعی سازنده گرایی، تحول فرایند کامل کننده طبیعی، زیست شناختی و فرهنگی است که در تمامی افراد بدون توجه به سن، جنس، نژاد، طبقه اقتصادی-اجتماعی و فرهنگی که قرار گرفته اند، صورت می گیرد. تحول آدمی حاصل تعاملات اجتماعی یا هر زمینه اجتماعی است که بر اساس شرکت در گروه ها، معنای فرهنگی می یابد و حتی در فرد درونی می شود (ابراهیمی و حسین زاده، ۱۳۸۷: ۶۷).
عکس مرتبط با اقتصاد
افراد، دانش خود را در تعامل با محیط می سازند و در این فرایند هم فرد و هم محیط تغییر می یابد. مدارس، مجامع اجتماعی-فرهنگی هستند که در آن تدریس و یادگیری صورت می گیرد. جایی که ابزارهای فرهنگی مانند خواندن، نوشتن، ریاضیات و انواع گفت و شنودهای مفید صورت می گیرد . در این دیدگاه فرض می شود که نظریه و عمل در خلاء انجام نمی شود و ابعاد فرهنگی بر آن تاثیر گذار است. هم دانش رسمی و موضوعات تدریس و هم نحوه ارائه، می تواند تحت تاثیر سابقه تاریخی و محیط فرهنگی که آنها را به وجود آورده است، قرار گیرد. د رحال حاضر تحت تاثیر نظریه سازندگی یادگیری محیط های آموزشی به وجود آمده است که اهمیت پاره ای از زمینه ها یا اقدامات متفاوت از گذشته را مورد تائید قرار می دهد (همان).
با توجه به مطالبی که پیشتر بیان شد، می توان نتیجه گرفت که رویکرد سازنده گرایی در امر یادگیری و آموزش دانش آموزان با تغییر نقش معلمان و همچنین تغییر نقش دانش آموزان، اثر مفید و موثری در تحول و اداره محیط های آموزشی دارد. اثرات مثبت و راهبردهای سازنده گرایی در جداول زیر نشان داده شده است :
جدول۲٫رویکرد سازنده گرایی و تغییر رفتارهای آموزشی (کیت تری، ۲۰۰۱)

 

جهت دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت jemo.ir مراجعه نمایید.

 

 

 


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *