بررسی و مدل سازی تاثیرقابلیت های یادگیرنده سازمانی بر انعطاف پذیری راهبردی، استراتژی های …

(سرمد و دیگران، ۱۳۸۵: ۱۸۹)
فصل دوم
ادبیات تحقیق
مقدمه
هدف از این قسمت بررسی مطالعات انجام شده در زمینه انعطاف پذیری سازمانی، استراتژی های رقابتی و سایر متغیر های نوشتار است. این بخش از نوشتار، خواننده را با پیشینه مطالعات و مفاهیم مرتبط با نوشتار آشنا ساخته و مفهومی بسیار مناسب و مفید برای او تدارک می بیند. این فصل به دو بخش اصلی تقسیم می شود. در بخش اول، به مطالعه مبانی نظری در رابطه با متغیرهای نوشتار پرداخته می شود. سپس، در بخش دوم به پیشینه ی کارهای انجام شده در این زمینه پرداخته می شود.
بخش اول
مفاهیم و تعاریف
 
یادگیری سازمانی
یادگیری، ابزاری استراتژیک و در عین حال برای بقا، اثر بخشی و احیای مجدد سازمان در سطوح مختلف می باشد، بطوریکه، یادگیری سازمانی روشی است که سازمان ها را به دانش آشنا ، رویه فعالیت ها را ایجاد، تکمیل و سازماندهی می کند و کارایی سازمان را از طریق بهبود استفاده از مهارت های وسیع نیروی کار افزایش می دهد. ذکر این نکته بسیار مهم است که مرکز ثقل یادگیری سازمانی بر تغییر رفتار و ایجاد دانش است. آنچه در محیط رقابتی کسب و کار امروز نقش سازنده را برای بقای سازمان ایفا می نماید کاملا به ” یادگیری فردی و سازمانی” بستگی دارد. سازمانی موفق می باشد که خصلت های یک سازمان یادگیرنده را در خود می پروراند. سازمان ها، یادگیری را ابزاری می دانند که به کمک آن عملکرد خود را بالا می برند و خود را بهتر با تغییرات محیطی وفق می دهند. تغییرات و چالش های فراوان دنیای کنونی ایجاب می کند که سازمان با قدرت یادگیری و به روز رسانی مناسب شکل بگیرد تا بتواند با تحولات سریع، خود را منطبق کرده و به موقع، به محرک های محیطی پاسخ دهد بطوریکه از نظر علامه و مقدمی (۱۳۸۹)، یادگیری سازمانی یکی از منابع حیاتی برای کسب مزیت رقابتی در مدیریت استراتژیک است. از طرفی یادگیری سازمانی، تشویق کارکنان به تعامل گسترده با الگوهای تفکر و ایجاد اشتراک مساعی است و کارکنان با به اشتراک گذاردن دانش و انکار و اعمال خودبه منظور ایجاد و افزایش مشارکت در سود کل سازمان، تشویق می شوند. (جاکوباس و لازنبای، ۲۰۰۷٫ص:۲۷). یادگیری سازمانی عبارت است از ” فرآیند بهبود اقدامات از طریق دانش و فهم بهتر” می باشد. از نظر آگراول (۲۰۱۰)، یادگیری سازمانی به معنی تست مداوم تجربه و تحول است که تجربه را به دانش قابل دسترسی در کل سازمان در جهت اهداف اصلی سازمانی تبدیل می کند.بنابراین، یادگیری سازمانی شامل مکانیسم ها و فرآیندهایی است که به طور مستمر توانایی های افراد را بالا برده و آنها را در جهت رسیدن به اهداف سازمان آماده می کند (آگراول، ۲۰۱۰٫ص:۱). برای اندازه گیری یادگیری سازمانی از ابزار متفاوتی استفاده می شود که بنا به موقعیت هر یک از سازمان ها، متفاوت می باشد. در این نوشتار برای شاخص پذیری یادگیری سازمانی از ۳ مولفه بهره جسته شده است و عبارت اند از: کسب دانش، انتشار دانش و تفسیر دانش.(حاجی پور و راسی، ۱۳۸۹)
تعریف یادگیری سازمانی: اولین مفهوم برای یادگیری سازمانی از آرجریس بیان گردیده است. از یادگیری سازمانی تعاریف متفاوتی و در عین حال دارای مفاهیم مشابه، ارائه گردیده است. قلی پور و سیاوشی (۱۳۹۰)، آنها را در قالب یک جدول ارائه کرده اند که در زیر به تصویر کشیده شده اند:
جدول ۲٫ تعاریف یادگیری

حتما بخوانید :   سایت مقالات فارسی - بررسی و مدل سازی تاثیرقابلیت های یادگیرنده سازمانی بر انعطاف پذیری راهبردی، ...

نویسنده تعریف
آرجریس (۱۹۷۷) فرآیند تشخیص و اصلاح خطا
دانکن و والیس (۱۹۷۹) فرآیندی سازمانی که با آن، دانش موجود درباره رابطه فعالیت-نتیجه توسعه می یابد
شریواستاوا (۱۹۸۱) فرآیندی که مبنای دانش سازمانی است
فیول و لایضر (۱۹۸۵) فرآیند بهبود کارها از طریق دانش و فهم بهتر
استاتا (۱۹۸۰) فرآیندی کلیدی که نوآوری در اثر آن رخ می دهد
برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  fumi.ir  مراجعه نمایید.