گردشگری پایدار/پایان نامه سازمان گردشگري و پویایی اشتغال

دانلود پایان نامه

به هر حال گردشگری بعنوان ابزاری برای توسعهء روستایی را می­توان در موارد زیر خلاصه کرد:

  • احیا و ساماندهی دوباره فعالت­های اقتصادی محلی و بهبود کیفیت زندگی؛
  • درآمد مازاد در کنار بخش­های کشاورزی، صنعتی و خدماتی و همچنین کمک­های متنوع به در­آمد ناشی از خرید و فروش محصولات کشاورزی؛
  • احتمال برقراری ارتباطات اجتماعی جدید به ویژه با از میان بردن انزوای نواحی و گروه­های اجتماعی دور­افتاده­تر؛
  • فراهم کردن فرصت­هایی برای ارزیابی دوبارهء میراث و نماد­های آن، منابع طبیعی سرزمین، دسترسی به فضا­های آزاد و هویت مکان­های روستایی؛
  • یاری رساندن به پایداری اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی؛
  • کمک به ارزش­های اقتصادی کیفیت تولیدات مواد غذایی حاضر، ساختمان­های بی استفاده و رها ­شده، مناظر و فرهنگ منحصر به فرد؛
  • تجدید حیاط اقتصاد ملی و بهبود کیفیت زندگی؛
  • درآمد تکمیلی برای کشاورزی، صنایع­دستی و بخش خدمات (گر چه انواع مختلف گردشگری مشارکت به نسبت کمی درآمد مزارع دارند)؛
  • امکان برقراری تماس­های اجتماعی، به ویژه در نواحی روستایی دور دست و بین گروه­های اجتماعی منزوی؛
  • کمک به سیاست­های پایداری زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی؛ و
  • کمک به درک اقتصاد ویژه، تولید مبتنی بر کیفیت مواد غذایی، و ساختمان­­های استفاده نشده و متروک، مناظر خاص، فضا ها و فرهنگ.

از طرف دیگر، در این زمینه باتلر و کلارک معتقد­اند گردشگری در نواحی روستایی لزوما راه حل جادویی برای توسعهء نواحی روستایی نیست. ملی با توجه به نشت­های در­آمدی، ضریب های تکاثری در حال افول، دستمزد اندک، کار وارداتی و محافظه­کاری سرمایه­گذاران در بخش گردشگری، حداقل در شرایطی که اقتصاد روستایی ضعیف باشد، می­تواند موجب تولید و توزیع در­آمد و اشتغال شود. در این شراط قبل از اینکه گردشگری نقطه اتکای توسعهء روستایی شود، بهتر است زمینه ساز اقتصاد متنوع و تلفیقی گردد (رضوانی، 1387، صص 82 و83 ).

به هر حال دیدگاه­ها و نظریات مختلفی در مورد توسعهء گردشگری در نواحی روستایی و نحوهء ارتباط آن با توسعهء روستایی وجود دارد، به گونه­ای که بسیاری توسعهء گردشگری را راه حل بسیاری از مشکلات نواحی روستایی می­دانند، و به همین دلیل گردشگری عنصری اساسی برای احیاء و بازسازی نواحی روستایی شناخته می­شود. بعضی آن را به عنوان بخشی از بازار گردشگری روستایی می­دانند و معتقدند می­توان آن را با اشکال دیگری مقایسه کرد. برخی نیز معتقدند که گردشگری روستایی را می­توان به عنوان فلسفه­ای برای توسعهء روستایی محسوب کرد.

2-6 – تعریف گردشگری پایدار

با توجه به ضرورت مشارکت مفاهیم توسعهء پایدار در توسعهء گردشگری، نویسندگان بسیاری برای تعریف یا توصیف گردشگری پایدار تلاش کرده­اند اما یک تعریف پذیرفته شده جهانی وجود ندارد. سازمان جهانی گردشگری (1998) تعاریف پذیرفته شده را توسعه می­دهد و اظهار می­کند، «گردشگری پایدار به منظور تأمین نیاز­های جاری افراد و گروه­های دارای نفع توسعه یافت، ضمن اینکه این منابع را برای استفاده در آینده نیز حفظ می­کند. این منابع شامل منابع زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی است».

براساس دیدگاه فدراسیون پارک­های ملی و طبیعی مجارستان، گردشگری پایدار در بر گیرنده تمامی فعالیت­های مربوط به مدیریت و گسترش صنعت گردشگری است، که موجب تداوم فرآیند­های مربوط با توجه به ساخت­ها و کارکرد­های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و زیست محیطی می­شود. همچنین «بنیاد جهانی حیاط وحش» گردشگری پایدار را به عنوان نوعی گردشگری تعریف می­کند که متناسب با ظرفیت­های طبیعی موجود و به منظور باز تولید و بهره­برداری پایدار از منابع طبیعی عمل می­کند، مشارکت مردم محلی و تقسیم عادلانهء منافع حاصل از کارکرد­های گردشگری در بین مردم و توجه به خواسته­های مردم و گروه­های محلی، مورد توجه اساسی است.

باتلر نیز در سال 1993، گردشگری پایدار را شکلی از گردشگری تعریف کرد که بتواند در یک محیط در زمان نامحدود ادامه یابد و از نظر انسانی و فزیکی به محیط زیست صدمه نزند و تا بدان حد فعال باشد که به توسعهء سایر فعالیت­ها و فرآیند­های اجتماعی لطمه وارد نیاورد. برمول و لن توسعه پایدار گردشگری را در گرو انجام طرح­هایی می­دانند که با اجرای آنها، احیای دراز مدت منابع طبیعی و انسانی در فعالیت­های گردشگری تحقق پیدا کن (رضوانی، 1387، ص 119و 120).

دانلود پایان نامه