پایان نامه درباره وب سایت و ورزش//ماهیت فناوری اطلاعات

ماهیت فناوری اطلاعات

واژه­ی فناوری اطلاعات توسط لویت و وایزر[1] در سال 1985 به منظور بیان نقش رایانه در پشتیبانی از تصمیم گیری­ها و پردازش اطلاعات در سازمان به کار گرفته شد. از فناوری اطلاعات برداشت­های مختلفی وجود دارد و همین برداشت­ها موجب شده تا تصاویر متفاوتی از آن در جوامع مختلف ارائه شود (صرافی زاده، 1386).

انقلاب در ارتباط از راه دور، انتقال انواع جدید اطلاعات را در مقادیر انبوه و با سرعت زیادی که پیشتر باور کردنی نبود، امکان پذیر ساخته است. نماد­های معروف این تحول عبارتند از: ماشین فکس، تلویزیون کابلی و اینترنت؛ این نماد­ها با تحولات پی در پی کامپیوتر، انتقال بلافاصله مقادیر انبوه اطلاعات را در سراسر جهان عملاً فراهم آورده­اند و تعامل میان دارندگان و کنترل کنندگان کامپیوتر­ها را امکان پذیر ساخته­اند. در این حالت، تبدیل کمیت به کیفیت بسیار ساده است؛ مقادیر جدید اطلاعات به معنای انواع جدید اطلاعات است که نه تنها اعداد و ارقام بلکه متن­های پیچیده، تصویر­ها و صدا­ها و نیز امکان هم آهنگ کردن آن­ها را با هم در بردارد (هیرشکوپ، 1385).

انقلاب اطلاعاتی کنونی در واقع چهارمین انقلاب اطلاعاتی تاریخ بشر است؛ اولین انقلاب اطلاعات، اختراع خط و نگارش بود که پنج تا شش هزار سال پیش شکل گرفت. دومین انقلاب اطلاعاتی با اختراع کتاب نوشتاری در حدود 1300 سال قبل از میلاد شکل گرفت. سومین انقلاب اطلاعاتی، با اختراع ماشین چاپ و حروف متحرک توسط گوتنبرگ[2] بین سال­های 1450 تا 1455 به راه افتاد (خان جزئی، 1385).

مهمترین عاملی که نقش وسیله جدید را از سایر وسایل سنتی متمایز می­سازد قابلیت مبادله همزمان اطلاعات است. این ویژگی در سایر وسایل ارتباط جمعی تقریباَ وجود ندارد. عامل بعدی میزان اطلاعاتی است که در واحد زمان ارسال می­شود. سپس امکان چند رسانه­ای بودن آن را تا حد یک پدیده کاملاً انحصاری از سایر پدیده­ها جدا می­سازد و آخرین عامل عدم امکان یک کنترل مؤثر تکنیکی و حقوقی در شرایط حاضر است که تا حدود زیادی به امنیت داده پردازی و سیستم­ها مربوط می­شود (حسن بیگی، 1384).

پیشرفت­های فناوری اطلاعات، امکان فراوان و بسیار کارآمدی را نوید می­دهد که طلایه­های آن در آغاز قرن جدید به وضوح نمایان است. طبق آنچه در “منشور اوکیناوا” به وسیله هشت کشور بزرگ صنعتی (گروه هشت) متشکل از آمریکا، انگلیس، روسیه، ژاپن، آلمان، ایتالیا، فرانسه و کانادا به امضاء رسید، فناوری اطلاعات به سرعت به عنوان عناصر حیاتی رشد در جوامع مطرح می­شود و از طریق آن موقعیت­های کلان اقتصادی و اجتماعی توسط همگان قابل توزیع و استفاده می­گردد. به کمک فناوری اطلاعات، افراد و جوامع بشری استفاده بهتری از دانایی به عمل می­آورند و می­توانند تلاش­های خود را به گونه­ای جهت دهند که به قدرتمند کردن دموکراسی و افزایش شفافیت، اداره حکومت با ارزش­های انسانی، ارتقای حقوق بشر و افزایش تنوع فرهنگی و پاسداری از صلح و پایداری کمک کند (زاهدی، 1383).

فناوری اطلاعات، واسطه­ای است که امکان بیان گسترده­ای از اطلاعات، اندیشه­ها، مفاهیم و  پیام­ها را فراهم می­کند. این پدیده به دلیل برخورداری از ویژگی­های متفاوت و تعابیر متفاوت به گونه­های مختلف بیان شده است از جمله:

فناوری اطلاعات به مجموعه­ای از ابزار و روش­ها اطلاق می­شود که به نحوی اطلاعات را در اشکال مختلف جمع آوری، ذخیره، بازیابی، پردازش و توزیع می­کند. فناوری اطلاعات در جهت گسترش توانمندی­های اندیشه انسان تکوین یافته است. اصطلاح فناوری اطلاعات را می­توان از دو دیدگاه مورد مشاهده قرار داد. از دیدگاه اول، فناوری اطلاعات برای توصیف فنونی به کار می­رود که ما را در ضبط، ذخیره سازی، پردازش، بازیابی، انتقال و دریافت اطلاعات یاری می­دهد. از دیدگاه دوم، فناوری اطلاعات به مجموعه­ای از ابزار­ها و روش­ها گفته می­شود که امکان تولید، پردازش و عرضه اطلاعات را برای کاربرد انسانی فراهم می­آورد (محمودی، 1385).

همچنین فناوری را می­توان به عنوان یک فعالیت هدفمند بشری که برای طراحی و ساخت محصولات از آن بهره گرفته شده و نوع خاصی از دانش اطلاعاتی که فناوری برای حل مساله علمی به صورت عملی به کار می­برد، فناوری اطلاعات گفته می­شود. فناوری اطلاعات به دلیل تحول پذیری و قدرت تاثیر فراوانی که در رشد اقتصادی، اجنماعی، امنیت ملی، جهانی شدن و تبدیل مشکلات سنتی دارد، یکی از پویاترین و بحث انگیزترین رشته­های علوم و فناوری محسوب می­شود. اهمیت این پدیده در حدی است که آن را “همانند محور و مرکز مجموعه­ای از فعالیت­های هدایت شده دانسته­اند که کنترل مدیریت، بهره وری، تولید، آموزش و ارتقای یک سیستم را با یک مرکزیت به عهده دارد” تعریف کرده­اند. در جای دیگر و با افقی بالاتر آورده شده است که: فناوری اطلاعات یک استراتژی، اندیشه، فکر و ابزار در حوزه انسان­ها است که با نوآوری همراه می­باشد  (محمودی، 1385)

در کنار تعاریفی که این پدیده را با نگاهی مثبت نگرسته­اند باید توجه شود که آن از  محدودیت­هایی نیز برخوردار است. قرار گرفتن ویژگی­هایی همچون شمول مفاهیم عمومی، پیچیدگی، سرعت، رشد، مقیاس­های تعیین پذیری و در عین حال انعطاف پذیری و … برخی محدودیت­های فناوری اطلاعات هستند که در بهره مندی از آن نمی­توان این محدودیت­ها را از نظر دور داشت.

[1] Leavitt & Whisler

[2] Gutenberg